‘Dieren zijn belangrijker dan mensen.’ ‘De mens doet er niet toe, op de wereld. Alleen dieren doen ertoe.’ Twee opvallende citaten van Paul Watson, de commandant van Sea Shepherd, uit een lang interview in de Volkskrant van afgelopen zaterdag. De meeste mensen zullen het hartgrondig met hem oneens zijn. Mensen gaan voor dieren. Altijd!
Dat bleek ook uit de vele reacties die volgden op het kabinetsplan voor een speciale dierenpolitie. De tegenstanders van het plan laten zich grofweg verdelen in twee groepen, met in groep 1 de mensen die zich beroepsmatig met dierenbescherming bezighouden. (Het huidige systeem werkt toch prima?) Groep 2 gebruikt de een of andere versie van het argument: zouden we eerst niet eens de misstanden in de ‘mensenwereld’ aanpakken?
Vooral die tweede groep zal de uitspraken van Watson met afschuw lezen. Mensenleed is zo veel erger dan dierenleed! Kunnen we het geld niet beter besteden aan het bestrijden van kinderporno, misstanden op de werkvloer of – zoals D66-Kamerlid Gerard Schouw wilde – om gelovigen te beschermen? Eigen soort eerst! Of zoals Midas Dekkers al eens schreef: ‘Buiten onze soort zijn wij buitengewoon onredelijk en onbarmhartig.’
Ze vergeten dat dieren geen hulplijn kunnen bellen, niet van huis kunnen weglopen of de juffrouw inlichten. Mishandeling is mishandeling, ongeacht tegen wie of wat het is gericht en dieren- en mensenleed liggen vaak in elkaars verlengde. Er is bijvoorbeeld al vaker een duidelijk verband aangetoond tussen huiselijk geweld en dierenmishandeling.
Het willen bestrijden van de ene vorm van geweld (mishandeling, verwaarlozing, enz.) en niet de andere, is een beschamend idee. Een beschaafde samenleving moet opkomen voor de belangen van iedereen die dat niet zelf kan, ongeacht de soort. Dieren behoren tot de meest weerlozen in ons midden en zij kunnen volgens mij wel wat extra bescherming gebruiken.
